Η σημασία των δώρων

Δώρα. Ένα θέμα που μοιάζει τόσο απλό και όμως έχει πολλαπλές προεκτάσεις και ερμηνείες. Η περίοδος των Γιορτών αποτελεί την πλέον κατάλληλη εποχή για ανταλλαγή δώρων, εκείνα τα μικρά ή μεγάλα όμορφα τυλιγμένα πακετάκια που περιμένουν με τόση ανυπομονησία και χαρά μικροί και μεγάλοι. Ανταλλαγή; Να μια λέξη-κλειδί για τη σημασία των δώρων. Με όση χαρά και ενθουσιασμό δίνουμε το δώρο μας, με άλλο τόσο ενθουσιασμό περιμένουμε να πάρουμε και εμείς το δικό μας. Δεν έχει τόση σημασία το αντικείμενο που «κρύβεται» μέσα στα πακέτα, όσο το συναίσθημα και η πρόθεση που το συνοδεύουν.

Άγχος

Το άγχος πηγάζει από το πρωταρχικό συναίσθημα του φόβου. Δημιουργείται όταν φοβόμαστε πως δεν θα πετύχουμε τους στόχους που θέσαμε, όταν φοβόμαστε ότι θα χάσουμε κάτι, ότι δεν θα είμαστε επιθυμητοί και αρεστοί από τους άλλους, ότι θα πληγωθούμε ή ότι θα χάσουμε τον έλεγχο του εαυτού και των πράξεων μας. Ανήκει στην κατηγορία των δυσάρεστων συναισθημάτων, αφού «καθρεφτίζεται» αρνητικά ακόμα και στο σώμα μας. Η καρδιά χτυπάει εντονότερα, το στομάχι σφίγγεται, τα χέρια ιδρώνουν, κουραζόμαστε εύκολα, είμαστε ανήσυχοι, υπερκινητικοί, αισθανόμαστε πονοκέφαλο, διαταράσσεται ο ύπνος και η διατροφή. Στην πραγματικότητα, όμως, κανένα συναίσθημα δεν είναι αρνητικό. Το στοιχείο που προκαλεί δυσφορία είναι η διαχείριση που κάνουμε στα συναισθήματά μας και ο βαθμός στον οποίο τα συναισθήματα έχουν επηρεάσει την ποιότητα της καθημερινότητάς μας.

Φοβίες

Ο φόβος αποτελεί πρωταρχικό συναίσθημα του ανθρώπου. Αναπτύχθηκε για να τον προστατεύει από κινδύνους και απειλητικές καταστάσεις. Θα λέγαμε ότι ο άνθρωπος έχει γονιδιακά κωδικοποιημένους κάποιους βασικούς φόβους που σχετίζονται με το ένστικτο επιβίωσης και την εξέλιξή του, όπως για παράδειγμα το τσίμπημα του φιδιού που αποτελούσε θανάσιμο κίνδυνο. Είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που αισθανόμαστε μπροστά σε μια πραγματική απειλή ή κίνδυνο, πρόκειται όμως για φυσική αντίδραση του οργανισμού. Πραγματοποιούνται σωματικές αντιδράσεις όπως αύξηση των καρδιακών παλμών, γρήγορη αναπνοή, τρέμουλο, σφίγγονται οι μυς, ανοίγουν τα μάτια και εντείνεται η προσοχή. Ο οργανισμός προετοιμάζεται για κατάσταση πάλης-φυγής. Με την απομάκρυνση της απειλής ο φόβος υποχωρεί.

Διαχείριση θυμού

Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που γεννιέται όταν θέλουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ή όταν νιώθουμε ότι κάποιος μας επιτίθεται. Λόγω της κατάστασης που μπορεί να βρεθούμε όταν θυμώνουμε συνηθίζουμε να θεωρούμε το θυμό ως κάτι «κακό», κάτι που πρέπει να αποφεύγεται ή να αποκρύπτεται. Δεν είναι, όμως το συναίσθημα κακό. Άλλωστε, ο ρόλος των συναισθημάτων είναι να μας προειδοποιούν για κάτι που βιώνουμε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Εκείνο που μπορεί να μας οδηγήσει σε αδιέξοδο, να μας κάνει να νιώσουμε άσχημα, να μας φέρει σε δύσκολη θέση ή να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες είναι η διαχείριση των συναισθημάτων μας.

Αρνητικά συναισθήματα

Ο ρόλος των συναισθημάτων είναι να μας πληροφορούν για την κατάσταση που βιώνουμε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή μια περίοδο. Πρόκειται για την έκφραση της ψυχής και του σώματος πολλές φορές, απέναντι σε καταστάσεις, σε γεγονότα, στην πραγματικότητά μας. Ο τρόπος που βιώνουμε κάθε κατάσταση σχετίζεται με την οπτική που επιλέγουμε να «δούμε» τα πράγματα. Τα συναισθήματα που βγαίνουν στην επιφάνεια κάθε φορά εξαρτώνται από το πόσο θετικά η αρνητικά αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Πόσο εφικτό, όμως, είναι να μην σκεφτόμαστε αρνητικά; Πόσο ρεαλιστικό είναι να πιστεύουμε ότι όλα είναι δικές μας επιλογές;

Η μοναξιά στο σήμερα

Ο άνθρωπος είναι ον φύσει κοινωνικό και πολιτικό. Αυτός που μπορεί να ζήσει μακριά απ’ τις ανθρώπινες κοινωνίες είναι είτε θηρίο είτε θεός.

Αριστοτέλης, 384-322 π.X., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

Μοναξιά. Μια πολυσυζητημένη έννοια που αποτελεί μάστιγα των καιρών μας. Δεν είναι απαραίτητο να νιώθει κανείς μοναξιά μόνο όταν είναι μόνος, μοναξιά μπορεί να νιώθουμε ακόμα και όταν βρισκόμαστε με άλλους ανθρώπους. Ακούγεται περίεργο, και όμως, δεν είναι. Οι ρυθμοί της ζωής ή ο τρόπος που έχουμε διαμορφώσει τις σχέσεις μας, μπορεί να μας έχουν απομονώσει συναισθηματικά από άλλους ανθρώπους και το συναίσθημα μοναξιάς να είναι το ίδιο με εκείνο που θα νιώθαμε αν ήμασταν πραγματικά μόνοι ή ίσως και χειρότερο. Σε κάθε περίπτωση «η μοναξιά δεν αντέχεται, δεν συνηθίζεται, πονάει» «είναι δύσκολο πράγμα η μοναξιά», αποτελούν μερικές μόνο από τις φράσεις που οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να αναφερθούμε σε αυτό το συναίσθημα.