Ψυχολογία των καλοκαιρινών διακοπών

Βρισκόμαστε στα μέσα του καλοκαιριού και η περίοδος των διακοπών για τους περισσότερους πλησιάζει. Τα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της εποχής δεν αποτελούν σύμμαχό μας, όμως μικρές εξορμήσεις ή απλά διαφοροποιήσεις στο καθημερινό πρόγραμμα μπορούν να συμβούν, εντάσσοντάς μας σε κλίμα διακοπών. Τα συναισθήματα και οι εικόνες που συνήθως έρχονται στο μυαλό μας στο άκουσμα της λέξης «διακοπές» είναι ξεκούραση, χαλάρωση, απομάκρυνση από τη ρουτίνα και τα προβλήματα, ιδανικά τοπία και συντροφικότητα ή οικογενειακή θαλπωρή. Για τον καθένα από εμάς οι εικόνες, οι συνθήκες, οι προτιμήσεις διαφοροποιούνται, εφόσον μιλάμε πάντα για μοναδικές και ξεχωριστές προσωπικότητες, όμως η ανάγκη για ξεκούραση και εναλλαγή καθημερινών δραστηριοτήτων χαρακτηρίζει τους περισσότερους.

Αρνητικά συναισθήματα

Ο ρόλος των συναισθημάτων είναι να μας πληροφορούν για την κατάσταση που βιώνουμε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή μια περίοδο. Πρόκειται για την έκφραση της ψυχής και του σώματος πολλές φορές, απέναντι σε καταστάσεις, σε γεγονότα, στην πραγματικότητά μας. Ο τρόπος που βιώνουμε κάθε κατάσταση σχετίζεται με την οπτική που επιλέγουμε να «δούμε» τα πράγματα. Τα συναισθήματα που βγαίνουν στην επιφάνεια κάθε φορά εξαρτώνται από το πόσο θετικά η αρνητικά αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Πόσο εφικτό, όμως, είναι να μην σκεφτόμαστε αρνητικά; Πόσο ρεαλιστικό είναι να πιστεύουμε ότι όλα είναι δικές μας επιλογές;

Ζήλια μεταξύ αδερφών

Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα, δυσάρεστο τις περισσότερες φορές, το οποίο αισθανόμαστε όταν επιθυμούμε κάτι που δεν έχουμε ή που έχουμε χάσει. Έτσι, λοιπόν, ζήλια μπορεί να προκληθεί ανάμεσα στα αδέρφια όταν η προσοχή, το ενδιαφέρον , η στοργή και τα παιχνίδια των γονιών στρέφονται στο ένα παιδί ή όταν έτσι αισθάνεται το ίδιο. Δεν πρόκειται για κάτι κακό, το οποίο δεν πρέπει να νιώθουμε, αλλά για κάτι δυσάρεστο, το οποίο μπορούμε να διαχειριστούμε και να περιορίσουμε. Τις περισσότερε φορές, συναντάμε τη ζήλια ανάμεσα στα αδέρφια στα πρώτα χρόνια της ζωής τους και ιδιαίτερα με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού. Το γεγονός ότι ένα μωρό διεκδικεί την προσοχή των γονιών, έχει ανάγκη τη στοργή και τη φροντίδα τους, χρειάζεται χρόνο και προστασία, είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για ένα παιδί που έρχεται αντιμέτωπο με αυτήν την κατάσταση.

Σχέσεις και συνεργασία με συναδέλφους στο επαγγελματικό περιβάλλον

Οι ανθρώπινες σχέσεις στο εργασιακό περιβάλλον καθορίζουν την ομαλή λειτουργία της επαγγελματικής δραστηριότητας, την παραγωγικότητα, αλλά και την ποιότητα ζωής των εργαζομένων. Πόσες φορές δεν «κουβαλάμε» την ένταση και τα προβλήματα της δουλειάς στο σπίτι μεταφέροντάς τα και στις υπόλοιπες καθημερινές δραστηριότητες; Πόσο συχνά παραπονιόμαστε για τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που μας απομένει ώστε να μπορέσουμε να ασχοληθούμε με κάτι που μας ικανοποιεί; Η ρουτίνα και η καθημερινή τριβή μετατρέπουν, πολλές φορές, την εργασία σε «καταναγκαστικό έργο» και πολλούς από τους συναδέλφους σε άτομα που δεν θα θέλαμε να συναναστραφούμε και εκτός εργασιακού χώρου.

Αυτογνωσία

Η αυτογνωσία, όπως φανερώνει και η ετυμολογία της λέξης, δηλώνει τη γνώση του εαυτού μας. Την αναγνώριση εκείνων των στοιχείων που απαρτίζουν την προσωπικότητά μας, την πολυπλοκότητα του εαυτού μας, τον ψυχισμό μας, την παρουσία μας. Όσο απλό και αν ακούγεται, αφού πολλές φορές πιστεύουμε ότι ξέρουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και τι θέλουμε, δεν είναι μια εύκολη και ανώδυνη διαδικασία. Απαιτεί χρόνο και επιμονή να συνειδητοποιήσουμε τι μας συμβαίνει και περισσό θάρρος για να αποδεχτούμε τις διαφορετικές πτυχές μας. Ας μην ξεχνάμε ότι κανείς δεν είναι τέλειος και πόσο δύσκολο είναι αυτό να το δεχτούμε!

Η μοναξιά στο σήμερα

Ο άνθρωπος είναι ον φύσει κοινωνικό και πολιτικό. Αυτός που μπορεί να ζήσει μακριά απ’ τις ανθρώπινες κοινωνίες είναι είτε θηρίο είτε θεός. Αριστοτέλης, 384-322 π.X., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Μοναξιά. Μια πολυσυζητημένη έννοια που αποτελεί μάστιγα των καιρών μας. Δεν είναι απαραίτητο να νιώθει κανείς μοναξιά μόνο όταν είναι μόνος, μοναξιά μπορεί να νιώθουμε ακόμα και όταν βρισκόμαστε με άλλους ανθρώπους. Ακούγεται περίεργο, και όμως, δεν είναι. Οι ρυθμοί της ζωής ή ο τρόπος που έχουμε διαμορφώσει τις σχέσεις μας, μπορεί να μας έχουν απομονώσει συναισθηματικά από άλλους ανθρώπους και το συναίσθημα μοναξιάς να είναι το ίδιο με εκείνο που θα νιώθαμε αν ήμασταν πραγματικά μόνοι ή ίσως και χειρότερο. Σε κάθε περίπτωση «η μοναξιά δεν αντέχεται, δεν συνηθίζεται, πονάει» «είναι δύσκολο πράγμα η μοναξιά», αποτελούν μερικές μόνο από τις φράσεις που οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να αναφερθούμε σε αυτό το συναίσθημα.