Κρίσεις πανικού

Μια κρίση πανικού βιώνεται με έντονα σωματικά συμπτώματα προκαλείται όμως, από έντονα ψυχολογικά αίτια. Η κρίση συμβαίνει όταν συσσωρεύονται στο άτομο συναισθήματα, τα οποία εμπεριέχουν το αίσθημα του άγχους και του φόβου. Αν μπορούσαμε να παρομοιάσουμε τον εαυτό μας με ένα μπαλόνι που το φουσκώνουμε με άγχος, πίεση, φόβους, δυσαρέσκεια, ενοχές, ανασφάλεια έρχεται κάποια στιγμή που το μπαλόνι σκάει, τα συναισθήματα σωματοποιούνται και εκδηλώνεται η κρίση πανικού. Το άτομο δεν κινδυνεύει από την εκδήλωση της κρίσης, όμως συχνά, τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα έντονα και δυσάρεστα, με αποτέλεσμα να παρατηρείται «φοβία αναμονής», δηλαδή αγωνία, φόβος και εγρήγορση για το ενδεχόμενο εμφάνισης μιας νέας κρίσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν αποφεύγονται μέρη ή συναναστροφές που μπορεί να πυροδοτήσουν μια κρίση, όταν το άτομο απομονώνεται ώστε να μη «γίνει ρεζίλι» αν αυτό συμβεί μπροστά σε άλλους και καταβάλλεται από έναν μόνιμο φόβο αναφερόμαστε σε διαταραχή πανικού και παρατηρείται δυσλειτουργία στην καθημερινότητα.

Παράλογες ιδέες

Οι παράλογες ιδέες ή πεποιθήσεις είναι σκέψεις που καθορίζουν τη συμπεριφορά και την οπτική μας απέναντι στις καταστάσεις, οδηγώντας μας σε αρνητικά συναισθήματα όπως θυμό, άγχος, ενοχές, προκαλούν εμμονές και συντελούν στη μείωση της αυτοεκτίμησης. Συνήθως, στηρίζονται στα «πρέπει» που επιβάλλονται μέσα από το οικογενειακό και το κοινωνικό περιβάλλον και είναι υπεύθυνες για την εμφάνιση συναισθηματικών διαταραχών. Οι σκέψεις αυτές εμφανίζονται χωρίς να μπορούμε να τις ελέγξουμε και επηρεάζουν τον τρόπο που νιώθουμε και το τι κάνουμε. Βασισμένοι σε αυτές εστιάζουμε στην αρνητική πλευρά των γεγονότων, γενικεύουμε κρίνοντας τους εαυτούς μας ή τους άλλους και όχι μεμονωμένα την κατάσταση ή τη συμπεριφορά, μειώνουμε την αξία μας και παρερμηνεύουμε τα συναισθήματά μας.

Εργασιακή εξουθένωση (Burnout)

Η εργασία καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της καθημερινής μας ζωής και αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που όταν γνωρίζουμε κάποιον για πρώτη φορά, μια από τις πρώτες ερωτήσεις που του θέτουμε είναι «με τι ασχολείσαι;». Πρόκειται για μια πληροφορία που θα συμβάλλει στο να σχηματίσουμε την πρώτη εντύπωση για το άτομο. Όσο «δανείζουμε» χαρακτηριστικά από τον εαυτό μας στην εργασία μας και στο τρόπο που δουλεύουμε, άλλο τόσο «δανειζόμαστε» στοιχεία από την εργασία και εξελίσσουμε τη προσωπικότητά μας. Οι εμπειρίες, οι συνεργασίες, οι συνθήκες αλλά και το αντικείμενο της εργασίας μας επηρεάζουν τον χαρακτήρα μας, διαμορφώνουν την καθημερινότητά και τις επιλογές μας, κατανέμουν το χρόνο μας και συντελούν στο αίσθημα ικανοποίησης.

Διλήμματα και αποφάσεις

Καθημερινά καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις για θέματα που μας απασχολούν, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο σημαντικά. Δραστηριότητες της καθημερινότητας, όπως το μεταφορικό μέσο που θα χρησιμοποιήσουμε, τα ρούχα που θα επιλέξουμε ή θέματα που καθορίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό την εξέλιξή μας, όπως η επιλογή επαγγέλματος, συντρόφου κτλ. αποτελούν μερικά από τα διλήμματα που προκύπτουν στη πορεία της ζωής μας. Στη πρώτη περίπτωση τα πράγματα είναι πιο απλά, καθώς το κόστος της «λάθος» επιλογής είναι μικρό και πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε. Όταν, όμως, πρόκειται για σημαντικότερες αποφάσεις αναλύουμε τις σκέψεις μας, προσπαθούμε να βρούμε την καταλληλότερη επιλογή, το συναίσθημα μπερδεύεται με τη λογική, αισθανόμαστε αβεβαιότητα, άγχος, φοβόμαστε μήπως το μετανιώσουμε και συχνά οδηγούμαστε σε στασιμότητα.

Τα θετικά «όχι»

Η άρνηση έχει τη δύναμη να μας κάνει να νιώθουμε δυσάρεστοι, αγενείς ή ακόμα και ανεπαρκείς απέναντι στους άλλους. Δεν είναι λίγες οι φορές που αποφεύγουμε να αρνηθούμε μια δουλειά, μια πρόταση ή πρόσκληση, το χρόνο μας, τη παρουσία και την καλή μας διάθεσή προκειμένου να ικανοποιήσουμε κάποιο άλλο πρόσωπο. Παραμελούμε ή αγνοούμε τις προσωπικές μας ανάγκες γιατί έτσι πιστεύουμε ότι θα γίνουμε αποδεκτοί και αρεστοί από τους άλλους. Η ανάγκη για επιβεβαίωση και αποδοχή, πολλές φορές, υπερτερεί των υπολοίπων.

Συναισθηματική νοημοσύνη και επαγγελματική εξέλιξη

Ο όρος «συναισθηματική νοημοσύνη» (emotional intelligence) διατυπώθηκε επίσημα για πρώτη φορά το 1990 από τους ψυχολόγους Mayer και Salovey. Συναισθηματική νοημοσύνη σημαίνει να αναγνωρίζει κανείς τα συναισθήματά του, να έχει την ικανότητα να τα ελέγχει αλλά και να διαθέτει εκείνες τις κοινωνικές δεξιότητες που του προσφέρουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζει και τα συναισθήματα των άλλων. Σύμφωνα με νεότερες μελέτες μπορούμε να διακρίνουμε τέσσερις κατηγορίες δεξιοτήτων που καθορίζουν την ύπαρξη και το βαθμό συναισθηματικής νοημοσύνης, οι οποίες είναι οι εξής:

Χρόνια Πολλά!

Καλή Χρονιά σε όλους με υγεία, αγάπη και ότι ποθεί ο καθένας ξεχωριστά! Καλές Γιορτές! Χρόνια Πολλά! http://youtu.be/v1tySlrt75Q

Η σημασία των δώρων

Δώρα. Ένα θέμα που μοιάζει τόσο απλό και όμως έχει πολλαπλές προεκτάσεις και ερμηνείες. Η περίοδος των Γιορτών αποτελεί την πλέον κατάλληλη εποχή για ανταλλαγή δώρων, εκείνα τα μικρά ή μεγάλα όμορφα τυλιγμένα πακετάκια που περιμένουν με τόση ανυπομονησία και χαρά μικροί και μεγάλοι. Ανταλλαγή; Να μια λέξη-κλειδί για τη σημασία των δώρων. Με όση χαρά και ενθουσιασμό δίνουμε το δώρο μας, με άλλο τόσο ενθουσιασμό περιμένουμε να πάρουμε και εμείς το δικό μας. Δεν έχει τόση σημασία το αντικείμενο που «κρύβεται» μέσα στα πακέτα, όσο το συναίσθημα και η πρόθεση που το συνοδεύουν.