Δεδομένα… συναισθήματα

Δεδομένα...συναισθήματαΕίναι πολλές οι φορές που διαχωρίζουμε τα συναισθήματά μας σε “καλά” και “ κακά”, που αρνούμαστε να τα κατανοήσουμε, να τα αποδεχτούμε και να τα αγαπήσουμε. Τα φοβόμαστε, ευχόμαστε να μην τα νιώθουμε ή στην αντίθετη περίπτωση, των “καλών” συναισθημάτων, ελπίζουμε να κρατήσουν για πάντα. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός οτι δεν έχουν όλα τα συναισθήματά την ίδια επίδραση στο σώμα και στην ψυχή μας. Άλλα μας ελκύουν και άλλα μας απωθούν, γεγονός το οποίο εξαρτάται από την ευχαρίστηση ή τη δυσφορία που μας προκαλούν. Ο ενθουσιασμός, ο έρωτας, η χαρά, η αγάπη, το αίσθημα επιτυχίας και αποδοχής λειτουργούν σαν φυσικά “τονωτικά” αφού νιώθουμε να μας δυναμώνουν, να μας ενθαρρύνουν, να μας ικανοποιούν. Από την άλλη ο θυμός, η λύπη, η στεναχώρια, ο φόβος, το άγχος, η αγωνία μας εξαντλούν, μας αποδυναμώνουν, μας βαραίνουν. Άλλες φορές θεωρούμε τα συναισθήματα δεδομένα και πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει λόγος να τα εκφράζουμε συνεχώς. Ξεχνάμε, όμως ότι τα συναισθήματά είναι η ίδια μας ή ύπαρξη, μας διαφοροποιούν, μας γνωρίζουν με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Τι είναι όμως το συναίσθημα; Αν μπορούσαμε να προσδιορίσουμε την έννοια του συναισθήματος θε λέγαμε οτι πρόκειται για οτιδήποτε νιώθει το άτομο μπροστά σε ένα γεγονός, είτε εξωτερικό είτε εσωτερικό και βιώνεται ως ψυχοσωματική εμπειρία. Το βίωμα αυτό συνοδεύεται από ευχάριστες ή δυσάρεστες αντιδράσεις. Τα συναισθήματα έχουν ένα ρόλο ειδοποίησης για το άτομο προκειμένου να το κατευθύνουν προς κάποιο στόχο ή να το αποτρέψουν από κάποιον άλλο. Θα λέγαμε ότι μεταφέρουν μηνύματα που στέλνει ο ίδιος μας ο εαυτός έτσι ώστε να αναγνωρίσουμε ανάγκες, επιθυμίες και προτεραιότητες. Ορισμένες φορές μάλιστα, ο ρόλος τους είναι τόσο σημαντικός που είναι ικανά να καταστείλουν άλλες λειτουργίες όπως για παράδειγμα σε περίπτωση εξαιρετικά έντονου άγχους παρατηρείται δυσκολία συγκέντρωσης ή σε περίπτωση έντονης λύπης εμφανίζεται απώλεια ενδιαφέροντος. Επιπλέον, τα συναισθήματα άλλοτε διαμορφώνονται και άλλοτε επηρεάζονται απο το κοινωνικό περιβάλλον ενώ η αναγνώριση και διαχείριση των συναισθημάτων συντελεί στην ομαλή επίτευξη της επικοινωνίας.
Πότε θεωρούμε τα συναισθήματα δεδομένα; Τις περισσότερες φορές που θεωρούμε δεδομένα τα συναισθήματα είναι όταν σχετίζονται με άτομα που συνδεόμαστε στενά. Η οικειότητα που αναπτύσσεται μεταξύ μας και η καθημερινή αλληλεπίδραση, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι γνωρίζουν πολύ καλά τόσο εμάς τους ίδιους όσο και τα συναισθήματά μας χωρίς να χρειάζεται να τα εκφράζουμε και να τα επικοινωνούμε. Η απομάκρυνση από το συναίσθημα, από την αναγνώριση και την κατανόηση του δυσκολεύει το άτομο να το εντοπίσει και να το εκφράσει. Η έλλειψη χρόνου ή ο φόβος μπροστά σε αυτό που θα αντιμετωπίσουμε μας ώθει στην απόκρυψη των συναισθημάτων και στην απώλεια ενδιαφέροντος για αυτά. Άλλες φορές, οι κοινωνικές νόρμες επιτάσσουν τη μη έκφραση των συναισθημάτων καθώς δομούνται σε στερεοτυπικά πρότυπα ή στην ανάπτυξη διαφορετικών μορφών επικοινωνίας.

Μπορούμε να κατανοήσουμε τα συναισθήματά μας ώστε να τα εκφράζουμε πιο εύκολα;

  • Προσπαθήστε να κατανοήσετε οτι τα συναισθήματα έχουν λόγο ύπαρξης: συχνά παρατηρείται η εμφάνιση επιπλέον συναισθημάτων μπροστά στο αρχικό συναίσθημα. Μπορεί για παράδειγμα να νιώσουμε ντροπή ή ενοχή για κάτι που αισθανόμαστε με αποτέλεσμα να κρύψουμε και να καταπιέσουμε το αρχικό μας συναίσθημα. Μη ξεχνάτε οτι τα συναισθήματα μας ενημερώνουν για κάτι που συμβαίνει. Η παρουσία τους δεν είναι ντροπή. Εκείνο που έχει σημασία είναι η λειτουργική διαχείριση τους και όχι η απόκρυψη. Ο τρόπος που εκδηλώνεται ένα συναίσθημα συντελεί στην επικοινωνία με τους γύρω μας και στην κατανόηση του εαυτού.
  • Εξασκηθείτε στην επαφή με τα συναισθήματά σας: όσο είστε σε επαφή με αυτά που νιώθετε τόσο πιο εύκολα θα τα αναγνωρίζετε και θα τα διαχειρίζεστε. Αντιθέτως, όσο τα διώχνετε και τα αγνοείτε τόσο θα σας μπερδεύουν και θα επανεμφανίζοντα διογκωμένα. Τι είναι αυτό που νιώθετε; Πως μπορείτε να το επικοινωνήσετε; Πως νιώθετε όταν το εκφράζετε;
  • Εκφραστείτε με…τρόπο: ο τρόπος ή αλλιώς η κατάλληλη διαχείριση του συναισθήματος κάνει τη διαφορά. Μη ξεχνάτε οτι ο λόγος που εξωτερικεύετε ένα συναίσθημα είναι για να εκφράσετε αυτό που νιώθετε και να γίνετε κατανοητοί από τους γύρω σας. Εάν λοιπόν, δεν διαχειριστείτε λειτουργικά το συναίσθημα σας είναι πολύ πιθανό να μη καταφέρετε να μεταδώσετε το μήνυμά σας ή ακόμα και να χάσετε τον σκοπό της επικοινωνίας.
  • Εντοπίστε και εκτιμήστε όσα και όσους έχετε: δοκιμάστε να δείτε τα πράγματα στη ζωή σας από μια άλλη, διαφορετική οπτική γωνία. Αντί να εστιάσετε σε ότι επιθυμείτε και δεν έχετε επικεντρωθείτε σε αυτά που έχετε. Ανθρώπους, καταστάσεις, συναισθήματα, σωματική και ψυχική λειτουργία, πράγματα, ενδιαφέροντα και όσα άλλα μπορείτε να σκεφτείτε. Εκφράστε τα συναισθήματά σας για αυτά, δείτε οτι υπάρχουν γύρω σας και αναλογιστείτε αν τα έχετε προσέξει όσο τους αξίζει. Θυμηθείτε κυρίως τα άτομα που βρίσκονται κοντά σας, σκεφτείτε πόσες εμπειρίες και συναισθήματα κερδίζετε καθημερινά αλληλεπιδρώντας μαζί τους, πόσα μπορείτε να μοιραστείτε αλλά αφήσατε για κάποια άλλη στιγμή.

Τα συναισθήματα βιώνονται από τα άτομα όμως ο χρόνος, ο λόγος και ο τρόπος διαφέρουν για τον καθένα από εμάς. Θυμηθείτε να τα εκφράζετε και να μη τα θεωρείτε δεδομένα. Μπορούν να βελτιώσουν τις σχέσεις σας, να προσφέρουν χαρά σε αυτούς με τους οποίους τα μοιράζεστε αλλά και σε εσάς που τα εκφράζετε.

Να είστε καλά!

 

tmp_20256-tania-signature-3541-1272596500

Εγωισμός: είναι προσόν ή μειονέκτημα;

εγωισμός

 

Εγωισμός είναι το ενδιαφέρον και η αγάπη του ατόμου για τον εαυτό του προάγοντας το προσωπικό του όφελος έναντι των υπολοίπων. Πολύ συχνά αναφέρεται η σημαντικότητα της αυτοεκτίμησης και της αξιοπρέπειας καθώς θεωρούνται πρωταρχικά στοιχεία για την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και τη δημιουργία ποιοτικών διαπροσωπικών σχέσεων. Έτσι, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε “γιατί είναι κακό να αγαπώ τον εαυτό μου και να ενδιαφέρομαι για εμένα;” αφού είναι γνωστό ότι η επίτευξη μιας καλής σχέσης με τον εαυτό αποτελεί την αρχή για καλή σχέση με τους γύρω μας.
Η απάντηση βρίσκεται στο μέτρο που αυτό συμβαίνει και στις επιπτώσεις που έχει για τους άλλους. Ο εγωισμός δεν αφήνει περιθώρια για ενδιαφέρον πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό. Ακόμα και αν κάποια συμπεριφορά μειώνει, πληγώνει, προσβάλλει ένα άλλο άτομο η βασική φροντίδα περιστρέφεται γύρω από τα προσωπικά μας συναισθήματα. Αντιθέτως, στην περίπτωση της αυτοεκτίμησης σεβόμαστε και εκφράζουμε απόψεις, συναισθήματα και πεποιθήσεις χωρίς να έχουμε στόχο να υποτιμήσουμε, να πληγώσουμε ή να απορρίψουμε κάποιον άλλον. Πρόκειται, δηλαδή, για σεβασμό τόσο στα δικά μας όρια όσο και στων υπολοίπων.
Υπάρχει η πεποίθηση οτι λίγο-πολύ, όλοι διαθέτουμε εγωιστικά στοιχεία, οτι κατά περιόδους όλοι σκεφτόμαστε το συμφέρον και προσωπικό μας όφελος. Πώς θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε διαφορετικά; Έτσι καταφέρνουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια και τα προσωπικά μας όρια. Όσο αυτή η πεποίθηση μας υπενθυμίζει την αξία του προσδιορισμού και σεβασμού των ορίων, επιθυμιών και συναισθημάτων, όσο συμβάλλει στην προσωπική βελτίωση και επίτευξη στόχων τότε δε φορτίζεται αρνητικά. Όταν, όμως, κυριαρχεί το ατομικό συμφέρον επισκιάζοντας των υπολοίπων, όταν απουσιάζει η πρόθεση αναγνώρισης των ίδιων δικαιωμάτων στους άλλους ο εγωισμός παύει να αποτελεί λειτουργικό στοιχείο και χαρακτηρίζεται ως σημαντικό μειονέκτημα.
Όπως η υπερβολική ενασχόληση με τα “θέλω” των άλλων αποτελεί παράλογη και δυσλειτουργική πεποίθηση, έτσι και η υπερβολική συγκέντρωση στην ικανοποίηση κάθε μας επιθυμίας αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο φανερώνει άτομο που δεν αποδέχεται τον εαυτό του και προσπαθεί να κρύψει ατέλειες που πιστεύει οτι έχει. Αγωνίζεται, πιθανόν, να αποδεικνύει συνεχώς τη δύναμή του επιβάλλοντας το “εγώ” του στους άλλους.

Μπορούμε να μετριάσουμε τον εγωισμό μας;

Όταν ένα άτομο επιθυμεί να αλλάξει οποιοδήποτε στοιχείο της προσωπικότητάς του εντάσσοντάς το σε λειτουργικά πλαίσια δεν μπορούμε να το “καταδικάσουμε” οτι δεν θα καταφέρει να το πετύχει. Πάντα υπάρχει βαθμός δυσκολίας όμως οι αλλαγές είναι εφικτές. Στην περίπτωση του εγωισμού η δυσκολία τοποθετείται στο αρχικό στάδιο της συνειδητοποίησης. Είναι πολύ πιθανό το άτομο με ισχυρό το στοιχείο του εγωισμού να μην επιτρέψει καν στον εαυτό του την παραδοχή αυτού του χαρακτηριστικού ακόμα και αν έχει βιώσει την απόρριψη από το περιβάλλον του. Αν πιστεύετε οτι ανήκετε στην κατηγορία ατόμων που θα θέλατε να μετριάσετε τον εγωισμό σας:

Προσπαθήστε να καταλάβετε οτι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην αξιοποίηση των προσωπικών και μοναδικών σας στοιχείων: όλοι έχουμε προτερήματα και μειονεκτήματα. Η αναγνώριση και η αξιοποίησή τους κάνει τον καθένα να διαφέρει. Αναδείξτε τα προτερήματά σας και τολμήστε να βελτιώσετε τα μειονεκτήματα.
Δοκιμάστε να ακούσετε τους γύρω σας: με προσοχή. Με ουσία. Σκεφτείτε οτι έχουν αντίστοιχες ανάγκες με τις δικές σας. Σκεφτείτε οτι μπορείτε να τους φανείτε χρήσιμοι, πολύτιμοι, απαραίτητοι. Η ικανοποίηση που νιώθουμε όταν “δίνουμε” είναι εξίσου σημαντική, ίσως και μεγαλύτερη, με εκείνη που νιώθουμε όταν “παίρνουμε”.

Τι μπορούμε να κάνουμε αν παραβλέψαμε την αυτοεκτίμηση μας προκειμένου να μην χαρακτηριστούμε εγωιστές;

  • Ακούστε τον εαυτό σας: αφιερώστε ελάχιστα λεπτά την ημέρα για να αναρωτηθείτε “πως νιώθετε;”. Προσπαθήστε να μάθετε να αναγνωρίζετε και να συνειδητοποιείτε τα συναισθήματά σας. Ο ελάχιστος χρόνος που θα συγκεντρωθείτε σε αυτή την αναζήτηση θα σας βοηθήσει να εξασκηθείτε στη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού σας.
  • Ενεργήστε με βάση την κατανόηση των συναισθημάτων σας: αφού εστιάσετε σε αυτά που νιώθετε επιχειρήστε να αναγνωρίσετε και τις ανάγκες σας. Τις επιθυμίες σας. Η έκφρασή τους δεν αποτελεί εγωιστική κίνηση αλλά δικαίωμα και αξία. Αν, λοιπόν, θεωρείτε οτι το να εκφράσετε την άποψή σας, την επιθυμία σας ή τη διαφωνία σας θα αποτελέσει αιτία για να χαλάσει κάποια σχέση σας και να σας απορρίψουν, ίσως θα βοηθούσε να επαναπροσδιορίσετε τα όριά σας.
  • Ελέγξτε τις προθέσεις σας και φανείτε ειλικρινείς με τον εαυτό σας: προσπαθήστε να εξετάσετε τους λόγους που δυσφορείτε απέναντι σε καταστάσεις και συμπεριφορές. Πώς θα θέλατε να συμπεριφερθείτε; Με τι σκοπό; Επιθυμείτε να προφυλάξετε τον εαυτό σας και να σεβαστείτε τις ανάγκες σας ή επιδιώκετε να μειώσετε το άλλο άτομο και να επιβληθείτε; Μη ξεχνάτε οτι μόνο αν απαντήσετε με ειλικρίνεια στον εαυτό σας θα μπορέσετε να αναγνωρίσετε τα αυθεντικά σας συναισθήματα.

“Δεν είναι αυταπάτη η αγάπη του εαυτού μας: αυτό το αίσθημα είναι ολότελα φυσικό. Ο εγωισμός, να το είδος της αγάπης που δίκαια δυσφημίστηκε, γιατί δεν είναι η αγάπη προς τον εαυτό μας, μα ένα πάθος αχαλίνωτο απ’ τον εαυτό μας, πάθος ολέθριο που παρασέρνει τον φιλάργυρο προς το χρήμα του, κι όλους τους ανθρώπους προς το αντικείμενο των επιθυμιών τους.”
Αριστοτέλης

Να είστε καλά!

tmp_20256-tania-signature-3541-1272596500

Το αίσθημα της ευθύνης

αίσθημα ευθύνης

 

 

«Να αγαπάς την ευθύνη,
να λες εγώ, εγώ μονάχος μου
θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.”
Ν. Καζαντζάκης

Απο τις πιο συχνές φράσεις που ακούμε στη διάρκεια της ζωής μας είναι «πρέπει να είσαι υπεύθυνος/η”. Απέναντι στους άλλους, στις υποχρεώσεις, για τις πράξεις και τις συμπεριφορές. Τι γίνεται όμως με τον ίδιο μας τον εαυτό; Είμαστε το ίδιο υπεύθυνοι απέναντι σε εμάς τους ίδιους; Και τι σημαίνει να έχω την ευθύνη του εαυτού μου; Αναλαμβάνω την ευθύνη του εαυτού μου σημαίνει οτι μπορώ να αναγνωρίσω τις επιθυμίες και τα συναισθήματα μου ώστε οι αποφάσεις και οι συμπεριφορές να αποτελούν επιλογή μου, δηλαδή να είναι δική μου ευθύνη. Το δικαίωμα της επιλογής προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης καθώς με αυτό τον τρόπο μπορούμε να προχωράμε ενεργητικά στη ζωή μας. Σε αντίθετη περίπτωση φαίνεται να αποδεχόμαστε την αδυναμία επιλογής, γεγονός που μας καθιστά έρμαια των καταστάσεων. Continue reading →

Ντροπή! Τι είναι;

ntropiΗ ντροπή είναι ένα συναίσθημα που άλλοτε το αντιμετωπίζουμε ως «χαριτωμένο” και άλλοτε σαν κάτι που μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα, αμήχανα, μειονεκτικά. Στη πρώτη περίπτωση, αναφερόμαστε σε εκείνες τις φορές που βρίσκουμε κάποιον χαριτωμένο όταν φανερώνει διακριτικά τις συστολές του μπροστά σε συμπεριφορές, συζητήσεις ή άτομα, σε κάποιο μικρό παιδί που μας φαίνεται να κάνει νάζια όταν του ζητάμε να συναναστραφεί με άλλους ανθρώπους κτλ. Στη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα δυσκολεύουν αφού θέλουμε να «ανοίξει η γη να μας καταπιεί” όταν αποκαλύπτονται σκέψεις και συναισθήματα που δεν θα θέλαμε να γνωρίζουν οι άλλοι, όταν νιώθουμε οτι μας μειώνουν ή μας προσβάλουν.
Η ντροπή σχετίζεται με τον τρόπο που μας βλέπουν οι άλλοι ή με το πώς θα θέλαμε εμείς οι ίδιοι να μας βλέπουν. Συνδέεται με αισθήματα απόρριψης, υποτίμησης, αποτυχίας, ανεπάρκειας, αδυναμίας. Συναισθήματα που αισθανόμαστε όταν κάποιος μας αντιμετωπίζει ως κατώτερους ή αδύναμους αλλά και όταν διαστρεβλώνουμε την αυτοεικόνα μας, άλλοτε κρίνοντας οι ίδιοι τον εαυτό μας ως κατώτερο άλλοτε δυσανασχετώντας στην ιδέα πως κάποιο ελάττωμα μας θα αποκαλυφθεί. Η εντύπωση οτι κάτι «κακό” ή «λάθος” υπάρχει πάνω μας είτε αφορά την εξωτερική μας εικόνα είτε τη συμπεριφορά και τους τρόπους είτε ακόμα και τα συναισθήματά μας προκαλεί το δυσάρεστο συναίσθημα της ντροπής. Το ίδιο συναίσθημα, όμως, μπορεί να αποδειχθεί κίνητρο για εξέλιξη όταν συνδυαστεί με την αποδοχή και την αγάπη. Continue reading →

Πώς να ζούμε το παρόν;

557765_485910618140029_1635352864_nΤα άλυτα ζητήματα του παρελθόντος και η αγωνία για το μέλλον στέκονται, πολλές φορές, εμπόδια στο να ζούμε και να αντιλαμβανόμαστε το παρόν. Ξεχνάμε, όμως, οτι το παρόν είναι το μόνο που έχουμε. Το παρελθόν έχει φύγει και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Χάνοντας το παρόν δεν καταφέρνουμε να διατηρήσουμε την επίγνωση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των συμπεριφορών μας. Παρασυρόμενοι από άγχη και φόβους του παρελθόντος και του μέλλοντος αποφεύγουμε την αξία της στιγμής. Continue reading →

Η ανάγκη της αποδοχής

blog-εικόνα-αποδοχήΟι άλλοι…και κυρίως οι σημαντικοί άλλοι λειτουργούν ως καθρέφτης του εαυτού μας. Μέσα από τις σχέσεις που κάθε άτομο δημιουργεί, φανερώνονται στοιχεία της δικής του προσωπικότητας, του συστήματος αξιών του, των προσδοκιών του, της αυτοεικόνας του. Η ανάγκη για αποδοχή και επιβεβαίωση αποτελεί για πολλούς σημαντικό ζήτημα, καθώς η αίσθηση του «ανήκειν” βρίσκεται μέσα στην ανθρώπινη φύση μας.

Η αίσθηση αυτή είναι εντελώς φυσιολογική, καθώς ο άνθρωπος αποτελεί κοινωνικό όν και σε όλους αρέσει να δέχονται επιβράβευση και αποδοχή. Ορισμένες φορές, όμως, η ανάγκη για αποδοχή γίνεται τόσο ισχυρή που το άτομο οδηγείται σε συμπεριφορές με σκοπό τη διεκδίκηση έγκρισης από τους άλλους αγνοώντας τα δικά του όρια και επιθυμίες. Η οποιαδήποτε ματαίωση είναι ικανή να καταστρέψει την αυτοεκτίμησή του και μπορεί να φτάσει σε σημείο που αδυνατεί να αναγνωρίσει τα «θέλω” και τις ανάγκες του.

Continue reading →

Περί εμπιστοσύνης…

image

Η εμπιστοσύνη αποτελεί απαραίτητο συστατικό μιας ουσιαστικής σχέσης. Για να καταφέρουμε να συνδεθουμε συναισθηματικά με άλλα άτομα απαιτείται να αναλάβουμε το ρίσκο που εμπεριέχεται στην έννοια της εμπιστοσύνης, καθώς σε κάθε ανθρώπινη σχέση υπάρχει η πιθανότητα να πληγωθούμε και να νιώσουμε προδομένοι. Αυτός ο φόβος μας αποτρέπει συχνά απο το να εκφράσουμε ελεύθερα τα συναισθήματα μας, να νιώσουμε, να δεθούμε , να ανοιχτούμε σε άλλους ανθρώπους.

Τι συμβαίνει όταν γινόμαστε δύσπιστοι προκειμένου να προστατευτούμε απο μια πιθανή προδοσία; Σε εκείνη τη περίπτωση αυξανουμε το αίσθημα μοναξιάς. Απο τη μια πλευρά, πρόκειται για έναν μηχανισμό άμυνας που σκοπό έχει να μας προστατέψει από επιπλέον πόνο και αρνητικά συναισθήματα. Απο την άλλη, όμως, ο εγκλωβισμός σε μια τέτοια αμυντική στάση θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη στην ευτυχία μας. Επιλέγουμε τη συναισθηματική απομόνωση προκειμένου να μην ξαναρισκάρουμε τις ψυχικές και συναισθηματικές ισορροπίες μας.

Αν μπορούσαμε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε μια νοητή ευθεία στα ένα άκρο θα βρισκόταν ο φόβος και στο άλλο η εμπιστοσύνη. Κανένα απο τα δυο δε μπορεί να σταθεί μόνο του. Ο υπερβολικός φόβος μπορεί να μας καθηλώσει αποτρέποντας μας απο το να απολαμβάνουμε τη ζωή, ενώ η «τυφλή” εμπιστοσύνη θα σήμαινε αποδοχή καταστάσεων και συμπεριφορών χωρίς απαραίτητα την απόδειξη της αξιοπιστίας τους. Κάθε συναίσθημα έχει σκοπό να μας ενημερώνει για τις εσωτερικές μας διεργασίες. Φανταστείτε πώς θα αντιδρούσαμε αν δε νιωθαμε ποτέ φόβο αλλά και πώς θα ζούσαμε χωρίς καθόλου εμπιστοσύνη!

Μπορουμε να ξαναεμπιστευτούμε;

  • Κατανοηστε οτι η εμπιστοσύνη αποτελεί δικαίωμα: προσπαθήστε να προστατέψετε αυτό το συναίσθημα που θα σας βοηθήσει να νιώσετε την ουσία των ανθρώπινων σχέσεων.
  • Ανακαλυψτε τη δύναμη της συγχώρεσης: συγχώρεση δε σημαίνει οτι δικαιολογείτε ή ξεχνάτε αυτό που σας πόνεσε. Σημαίνει οτι κατάφερνετε να ξεπέρασετε το θυμό σας.
  • Τολμηστε να εμπιστευτείτε και εκφράσετε τα συναισθήματα σας: προτιμηστε να συνδεθείτε συναισθηματικά με άλλα άτομα ακόμα και αν έχετε πληγωθεί στο παρελθόν. Είναι προτιμότερο να ζειτε τις ομορφιές της ζωής ακόμα και όταν διακρίνονται μέσα απο δυσκολίες παρα να παγώσετε τα συναισθήματά σας και να εγκλωβιστείτε στη μοναξιά. Άλλωστε, τίποτα δεν θα ήταν ίδιο αν όλα πήγαιναν όπως τα προγραμματισατε.
  • Ακούστε το «συγνώμη” ή ζητήστε συγνώμη αν εσείς προδοσατε την εμπιστοσύνη κάποιου άλλου: προσπαθήστε να μείνετε στην ουσία και να αποφύγετε τις δικαιολογίες. Σίγουρα υπήρξαν λόγοι που σας οδήγησαν σε μια συμπεριφορά, όμως αυτό που έχει σημασία στο παρόν είναι όσα σας δίδαξε το «λάθος” σας και η δύναμη να το αποδεχθείτε.
  • Αποφασιστε να χτίσετε σχέσεις με εμπιστοσύνη: η εμπιστοσύνη δεν απαιτείται, δεν είναι δεδομένη. Χτίζεται και κερδίζεται. Αποτελεί μια απόφαση που σηματοδοτεί την έναρξη μιας διαδικασίας. Ένας μηχανισμός που θα σας βοηθήσει να ζείτε και να σχετιζεστε πιο ουσιαστικά.

Να είστε καλά και να πιστεύετε στα συναισθήματα σας!

image

Γιατί τα «όνειρα» μένουν όνειρα;

blog-εικόνα-όνειραΗ λέξη «όνειρα» από μόνη της συνοδεύεται για τους περισσότερους από θετικά συναισθήματα αισιοδοξίας, ελπίδας, χαράς. Τα όνειρα αποτελούν έναυσμα για πραγματοποίηση ή επαναπροσδιορισμό των στόχων, μας κινητοποιούν -έστω και προσωρινά- για μεγαλύτερη προσπάθεια, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Όταν ονειρευόμαστε τον εαυτό μας στη κατάσταση που επιθυμούμε νιώθουμε δυνατοί, ευτυχισμένοι, πλήρεις, δικαιωμένοι, έχουμε αυτοπεποίθηση και αισθανόμαστε ότι έχουμε αυτό που μας αξίζει.
Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τρεις μόνο λέξεις για να συνοψίσουμε τα όνειρα των ανθρώπων αυτές θα ήταν: υγεία, ευτυχία, επιτυχία. Αυτές τις λέξεις χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον όταν δίνουμε ευχές στον εαυτό μας ή σε άτομα που αγαπάμε, αυτές εμπεριέχουν το νόημα της ζωής μας. Πόσες φορές λέμε «θέλω να είμαι καλά εγώ και η οικογένειά μου» «θέλω να κάνω σχέση με τον κατάλληλο άνθρωπο που θα με καταλαβαίνει, θα ταιριάζουμε και θα περνάμε όμορφα» «θέλω να πετύχω στη δουλειά μου» «θέλω να κάνω μια όμορφη οικογένεια» «θέλω να αποκτήσω σπίτι, αυτοκίνητο κτλ.»;
Τα όνειρα μπορεί να αφορούν την καθημερινότητα ή τη συνολική πορεία μας στη ζωή. Μπορεί να είναι μικρά ή μεγάλα. Μπορεί να είναι προσωπικά ή να αφορούν περισσότερα άτομα. Για κάποιους μπορεί να είναι ρεαλιστικά ενώ για άλλους ουτοπικά. Για ορισμένους σημαντικά όμως για άλλους μικρότερης σημασίας. Το στοιχείο, όμως, που κάνει τη διαφορά είναι ότι για κάποιους αποτελούν πολυτέλεια ενώ για άλλους επιλογή.

Ποιες συμπεριφορές και πεποιθήσεις σαμποτάρουν τα όνειρα;

  • Περάστε από τη σκέψη στη δράση: ο προσδιορισμός των στόχων και οι σκέψεις για την επίτευξή τους είναι σίγουρα απαραίτητα. Δεν αρκούν, όμως, αν δεν ακολουθήσει η πράξη. Όταν η επιθυμία παραμένει επιθυμία και όχι δραστηριοποίηση τότε το όνειρο παραμένει όνειρο. Επενδύστε στο παρόν και μη περιμένετε το αύριο για να ξεκινήσετε. Είναι πολύ πιθανό να βαρεθείτε, να ξεχαστείτε, να απογοητευτείτε, να επιστρέψετε στη ρουτίνα της καθημερινότητας και να κρατήσετε το όνειρο μόνο ως παρηγοριά. Το παρόν είναι το μόνο δεδομένο. Οργανώστε τις ιδέες σας και εφαρμόστε τες.
  • Αξιοποιήστε το χρόνο σας: δοκιμάστε να μάθετε στον εαυτό σας πώς να αγαπά το χρόνο του. Μη περιμένετε να περάσει απλά η ώρα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει, τι θα θέλατε ή πόσο ωραία θα νιώθατε αν το είχατε κάνει. Υιοθετήστε συνήθειες που θα σας προσφέρουν δημιουργικό τρόπο σκέψης και αποφύγετε να σπαταλάτε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε δραστηριότητες που σας καθηλώνουν χωρίς να σας προσφέρουν ευχαρίστηση. Το να αλλάξουμε μια συνήθεια δεν είναι απλό είναι όμως εφικτό. Επιλέξτε, λοιπόν, να απολαμβάνετε το χρόνο σας και να μην τον αφήνετε απλά να κυλάει. Προσπαθήστε να βρείτε νόημα και σημασία σε αυτά που κάνετε και αν δεν σας ικανοποιούν δοκιμάστε να τα αλλάξετε ή ακόμα και να διαφοροποιήσετε τον τρόπο με τον οποίο τα κάνετε.
  • Δώστε μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό σας και στις ιδέες σας: προσπαθήστε να μην απορρίψετε κάτι μόνο και μόνο επειδή πιστεύετε ότι δεν θα το καταφέρετε, ότι θα σας κρίνουν αρνητικά, ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος. Είναι σαν να έχετε προδικάσει το αποτέλεσμα, έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι είναι κατώτερος από αυτό που πιστεύετε, έχετε αγνοήσει το ένστικτό σας και έχετε επιλέξει να αφήσετε το παρόν περιμένοντας τη μελλοντική κατάλληλη στιγμή.
  • Αξιολογήστε τη νοοτροπία σας: σκεφτείτε ειλικρινά για ποιους λόγους δεν καταφέρνετε να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας; Μπορείτε να μιλήσετε για αυτά και να εξηγήσετε τις πτυχές τους; Επιδιώξτε να γίνετε συγκεκριμένοι, να βρείτε λόγο σε όσα επιθυμείτε, να μπορέσετε να δικαιολογήσετε τη σημαντικότητα στον εαυτό σας. Πρέπει να γνωρίζετε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν τα όνειρα είναι να υπάρχουν. Αν δεν ονειρεύεστε κάτι ή αν συνεχώς το αναβάλλετε πιθανόν να μη πρόκειται για όνειρο δικό σας. Ίσως προσπαθείτε να ικανοποιήσετε επιθυμίες άλλων ατόμων ή ακόμα και να μην έχετε κάποιο όνειρο. Οι γενικοί άξονες (υγεία, ευτυχία, επιτυχία) που αναφέρθηκαν παραπάνω καλύπτουν τις ανάγκες όλων των ανθρώπων, όμως η ουσία του ονείρου είναι στη διαφορετικότητα του καθενός.
  • Σκεφτείτε αν η πραγματοποίηση του ονείρου σας φοβίζει: αισθάνεστε ότι δεν θα μπορέσετε να διαχειριστείτε την επιτυχία ή την ευτυχία; Νομίζετε ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε νέο σκοπό; Δεν θα έχετε πλέον τη συμπόνια των άλλων; Όσο περίεργες και αν σας φαίνονται αυτές οι σκέψεις, αφού δηλώνουν το ασυνείδητο σαμποτάρισμα του ονείρου από τον ίδιο μας τον εαυτό, μη βιαστείτε να κρύψετε τα συναισθήματά σας και να τα καταδικάσετε ως μη αποδεκτά. Θυμηθείτε πόσο λυτρωτικό είναι να έρχεστε σε επαφή με τον εαυτό σας και κάντε τις επιλογές σας.

Να είστε καλά, όνειρα γλυκά!

τάνια